Ου γάιδαρους κι του γίδ'

Είνι δυο σμπέθερ' μαλουμέν΄...
Ου Γιώρς, είχι μια γίδα δημέν' κι τν΄παεινι να βουσκήσ'.
Του βλιέπ' η Γιάνς κι τουν φουνάζ':
-Που ρε τουν παένς, τουν Γάιδαρου;
-Καλά ρε γκαβάδ' είσι; Γίδα είν' αυτό.
-Κι ποιος σι έκρινι ισιένα ρε; Στου γίδ' κρένου...

"Τι ρε τ'ς κρένεις και δεν τ'ς χέ'ειζ;"

Αθήνα!Κηφισιά!Μέρες Χριστουγέννων...
Το κανάλι Mega κάνει ρεπορτάζ για τα έλατα και πάει σε έναν λουκουβιτ για συνέντευξη!
-"Καλημέρα σας.Πως πάει η κίνηση φέτος;"
-"Σκατά"
-"Αγοράζει ο κόσμος έλατα;"
-"Χέζει".
-"Θα ξανά 'ρθείτε και του χρόνου;"
-"Θα χέσω"
Και ακούγεται απο μακριά η φωνή του συνεταίρου.
"Τι ρε τ'ς κρένεις και δεν τ'ς χέ'ειζ;"

Τα πουδάρια τσ΄ καρδούδας

Ήταν μια φουρά ου Μήτσιους ου Τυρουβούηζ, απ τα Μουδανιά, στου σκουλειο,  κι άκουσι τν΄ κυρά δασκάλα να ζητάει απ΄ τα πιδούδια να που κατ΄ που έχ΄πουδάρια.

-Ου σκύλους, λιέει η Ιλινίτσα

-Ου άνθρουπους κυρά δασκάλα, λιέει ου Κουστάκς,

-Η καρδιά, λιέει ου Γηράκς΄, 

-Βρε Γηράκ΄, η καρδούδα δεν έχ΄πουδάρια, απάντσει η κυρά δασκάλα

-Πως δεν έχ΄κυρά δασκάλα; λιέει ου Γηράκς. Αφού ιγώ, αφουκριέμι κάθι βράδ΄ τουν πατέρα μ΄που λιέει: ΄΄έλα καρδούδα μ΄, άνοιξι τα πουδάριας΄...

Καπνίζ΄ του γαϊδούρ;

-Γιώρ΄.... καπνίζ΄ το γαϊδούρι ς΄??????? 
-Οχ΄ ρε. Λουλός είσι???? 
-Τότι πλάλει....... πήρει φουτιά ι στάβλους΄........

Η τούφα τσ΄ αδιρφής μ'

Ρουτάει, η δασκάλα, στν΄Καρκάρα, τα πιδούδια,

-Ποιο καλό πιδούδ΄θα μι πει, τι δλειά θέλ΄να κάν΄ όταν μιγαλώσ΄ ;
-Ιγώ, ιγώ, λιέει ου Γιουργάκς, ου Πατσιαβουράς... Ιγώ θα γίνου αγρότς, σα τουν πατέραμ΄
-Μπράβου Γιουργάκ΄, απουκρέτι η κυρά δασκάλα. Ποιο άλλο πιδούδ΄θα μας πει;
-Ιγώ θα γίνου σιρβιτόρα, λιέει η Φανούδα η Κλημαντάκηνα, σαν τν΄ξαδέρφημ΄ τν΄ Μπουλιώ.
-Αχουυυυυ, Μπράβου Φανούδα, λιέει όλου καμάρ΄, η δασκάλα. Άλλους; Ισυ βρε Αντρίκου, τι δλειά θα φκιάης;
-Ααααα ιγώ κυρά δασκάλα, θέλου να βγάλω τούφις παντού. Μια τούφα στν΄κοιλιά, μια στν΄, πλάτ΄, μια στα πουδάρια, κι μια στου σβέρκου.
-Τι λιές βρε Αντρίκου; Τι τσ΄θες αυτές τσ΄τούφις; Τι δλειά είνι αυτή;
-Ααααα κυρά δασκάλα, είνι πουλί καλή δλειά. Αφού να φανταστείς, η αδιρφήμ΄ έχ΄μια τούφα ανάμισα στα πουδάρια, κι έχ΄ τριλαθεί στου τάληρου...

Ου Ιλιέφαντας κι ου Ριζουσπάστσ΄

Ήταν ου Γιουργάρας τ' Μπανάβα στου Βάβδου, μαζί μι τουν αξάδερφου τ΄ τουν Νικουλάκου, π΄ τουν πιρνούσι καμιά κουσαριά χρόνια. Παέν΄ου Γιουργάρας κι λιέει στουν Νικουλάκου:

-Νικουλάκου, το ξιρις οτ΄ πιτάει ου Ιλιέφαντας;

-Τι βλακείις λιές ρε Γιουργάρα; Απλουέτι ου Νικουλάκους

-Αλήθεια ρε, αλήθεια σι λιέου... βρουντουφουνάζ΄ ου Γιουργάρας

-Μα καλά ρε μαρμελέχα, πως σι ήρτει αυτή η χαζαμάρα; Ταραχίσκει ου Νικουλάκους

-Του διάβασα στου Ριζουσπάστ', φώναξι όλου καμάρ΄, ου Γιουργάρας

-Εεεεε, κοίταξι τώρα ρε ξαδερφούδ΄,  δεν είνι ότ΄ πιτάει ακριβώς, αλλά κατ΄ αλματούδια και κατ΄, πδηματούδια, τα φτιάν΄ ου Ιλέφαντας

Ου Παρδαλ´ς ου τρουχουνόμους

Μια φουρά πάεινι ου Γιώρς ου Παρδάλς στ´ δλειά. Ήταν τρουχουνόμους.
Τουν έστλαν στ´ διαστάυρουσ´ τς Βάβδου μπας κι μπουρέσ´ να καλυτηρέψ´ τν´ κατάστασ´.
Ξαφνικά βλιέπ´ εναν μητσμένου (μεθυσμενο) στου αντίθιτου ρεύμα, να παέν´ κατά τ´ Σαλουνίκ´ στου ρεύμα που πάενι στουν Πουλύγυρου.
Τουν σταματάει κι τουν λιέει:
-Ρε μπάρμπα, τι έπαθις? Σιατάστσεις (σάστισες)? Που παένσ´?
Κι τουν απανταει ου μπάρμπας:
- Ωχ καλο μ´, θε θμούμι που παένου. Πάντους, όπ´ κι να παένου, μάλλουν άργιασα, γιατι ούλνοι γυρνουν κατά σα πίσου....

Του πιδί γίνκει μαύρου...

Γραφ´ γράμμα ου Γιουργάρας ου νιόπαντρους, απ´ τ´ Γαλάτστα, στ´ μάνα τ´ που ίνι στν´ Λάρσα :

-Τι φκιάν ´ς μάμα; Γυρεύου να σι πω οτ´ ιπιτέλους απόχτσαμι πιδί κι μεις. Όμους του πρόβλημα είνι οτ´ η γνιαίκα μ´ δεν εχ´ γάλα. Γι αυτό απουφασίσαμι κι του δώκαμι γάλα απού μια μαύρ´ γνιαίκα που γέννσι ιδώ στου χουριό. Τι να σι πω όμους βρε μάμα...βλιέπου τόρα τιλιυταία ότ´ του πιδί μαυρίζ´ όλου κι πιρισσότερου...

Κι τουν απαντάει η μάμα τ´:

-Γιόκα μ´, όταν γιννήθκης ισύ, κι γω δεν είχα γάλα. Αναγκάσκαμι κι μεις να σι δώσουμι γάλα απ´ τν κατσίκα. Αλλά τα κέρατα βλιέπου ότι τώρα τα βγάηζ....

Ου Γιουργαρας...

Ξικναει ου Γιουργαρας να παει μι του λιφουρειου απ τ´ Γαλατστα στσ´ Σαλουνικ´.
Ανιβαιν στου λιφουρειου κι ζιταει μι πληρουφουρια...
-Για πες´ μι ρε παλκαρουδιμ´. Ποσου παεν´ ρε του εισιτιριου?
-Πιραστι παρακαλω. Του εισιτιριου κουστιζ´ 2 δραχμες...
Κι ου Γιουραρας, π´ δεν ειχι πουλα λιφτα μαζι τ´ τουν λιεει...
-Καλα , παλικαριμ. Ιγω γιρευου να μι πας για μια δραχμη..Μιτα θα πιρπατισου...

Ου ´θκοσμ´ π´ τα τίναξι...

Στου Βαβδου μια μερα συναντάει η Μαργουδα τν´ Τιρεζα τ´ Μανωλα.
-´´Τι φκιαν´ς Τιρεζα; Ου Μανωλας εινι καλα?´´
-´´Ασι Μαργουδα... Εινι χαλια... Πουλί αρρουστους...´´απλουετι η Τιρεζα.
-´´Ααααα σιγα μαρη.. Μη στινουχουριεσι...σαματι κι ου ´θκοσμ´ π´ τα τιναξι...τουν εβλιαψει;;